مقدمه: این مطالعه به منظور تعیین تاثیر قرص های پیشگیری از بارداری در دوره درمانی قبل از لقاح آزمایشگاهی براین نوع باروری طراحی شد.روش کار: این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی کنترل شده، در مرکز ناباروری فاطمه  الزهرا دانشگاه علوم پزشکی بابل از سال 84- 1383 انجام شد. 102 زن با علت ناباروری لوله ای، چسبندگی لگنی، دوره طبیعی تخمک گذاری، سن کمتر از 40 سال و فاقد اختلالات عامل مردانه، وارد مطالعه شدند. 51 زن در دوره قبل از درمان لقاح آزمایشگاهی، قرص پیشگیری از بارداری مصرف کردند و همین تعداد زن هیچ درمان دارویی قبل از دوره درمانی دریافت نکردند. دستورالعمل حساسیت زدایی هیپوفیز با آنالوگ GnRH در هر دو گروه به طور مشابه استفاده شد که برحسب شرایط فردی، سن، میزان FSH مرحله اولیه فولیکولر، تعداد آمپولهای گنادوتروپین تنظیم شد. هر دو گروه از نظر میانگین سن، طول مدت ناباروری، LH, FSH مرحله فولیکولر اولیه و علت ناباروری یکسان بودند. همچنین دو بار سونوگرافی مهبلی، یک بار قبل از دوره درمانی در زمان قاعدگی و بار دوم در شروع دوره و روز سوم، به منظور تشخیص عارضه کیست تخمدانی انجام شد. در تجزیه و تحلیل آماری از آزمونهای تی، و تجزیه و تحلیل رگرسیون چند متغیره استفاده شد.نتایج: میانگین تعداد فولیکولها در مصرف کنندگان قرص ضد بارداری نسبت به گروه کنترل (6.4±3.7 در مقابل 8.8±4.6) و تخمکهای استخراج شده (5.7±4.1 در مقابل 6.6±5.5) اختلاف معنی داری نداشت. در گروه مصرف کننده قرص های پیشگیری از بارداری، تعداد آمپولهای hMG در هر دوره (39.9±19.5 در مقابل 34.8±14.6) و طول مدت تحریک گنادوترویینی در (15.8±11.8 در مقابل 13.5±7.1) به طور معنی داری بیشتر از گروه کنترل بود (p<0.05). میزان بروز عارضه تشکیل کیست تخمدان در دو گروه یکسان بود. نتیجه گیری: مصرف قرص های پیشگیری از بارداری در دوره قبل از لقاح آزمایشگاهی، بر بهبود باروری تاثیر نداشت.

مقدمه: قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری شایع ترین روش پیشگیری در سراسر جهان هستند. با توجه به شیوع بالای استفاده از این روش تداوم آن زیاد نیست. اختلالات خلق و خو به عنوان یکی از اثرات قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری مطرح است به طوری که از عوامل موثر در عدم تداوم استفاده از قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری به شمار می رود. هدف از این تحقیق بررسی ارتباط بین استفاده از قرص های پیشگیری و ایجاد افسردگی در زنان بود.روش کار: این مطالعه توصیفی روی 410 زن در فاصله اردیبهشت تا مهرماه سال 1388 در بیمارستان تامین اجتماعی شهر همدان انجام شد. نمونه ها با روش تصادفی سیستماتیک انتخاب شده و به صورت تصادفی در دو گروه 205 نفری مصرف کننده قرص و بدون مصرف قرص قرار گرفتند. اطلاعات مورد نیاز به کمک پرسش نامه دوقسمتی حاوی اطلاعات جمعیت شناختی و پرسش نامه استاندارد افسردگی ثبت شد. از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 14) و آزمون مجذورکای و فیشر برای تجزیه و تحلیل داد ها استفاده شد.یافته ها: بین مصرف قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری و نمره افسردگی ارتباط معنی داری وجود داشت (P=0.006) و همچنین بین تداوم مصرف قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری و نمره افسردگی ارتباط معنی داری وجود داشت (P=0.01).نتیجه گیری: استفاده کنندگان قرص های خوراکی پیشگیری از بارداری بیشتر در معرض افسردگی قرار می گیرند.

زمینه و هدف: سرطان دهانه رحم اولین تا دومین سرطان شایع دستگاه تناسلی زنان در کشورهای در حال توسعه می باشد. این مطالعه به منظور تعیین ارتباط سرطان دهانه رحم با مصرف قرص های پیشگیری از بارداری انجام شد.روش بررسی: این مطالعه مورد - شاهدی روی 128 بیمار مبتلا به سرطان دهانه رحم مراجعه کننده به مرکز رادیوتراپی جرجانی و انستیتو کانسر و 128 زن سالم مراجعه کننده به درمانگاه های زنان بیمارستان های امام خمینی (ره) و امام حسین (ع) تهران در سال 1387 انجام شد. اطلاعات به روش مصاحبه و مراجعه به پرونده های پزشکی بیماران تکمیل شد. داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS-11، student’s t-test، Chi-Square، Fisher’s exat test و Pearson's correlation تجزیه و تحلیل شدند.یافته ها: 81 نفر (63.3 درصد) از گروه مورد و 46 نفر (35.9 درصد) از گروه شاهد قرص پیشگیری از بارداری مصرف نموده بودند. بین سرطان دهانه رحم و سابقه مصرف قرص های پیشگیری از بارداری و نیز طول مدت مصرف قرص ارتباط آماری معنی داری وجود داشت (P<0.05). نسبت شانس ابتلا به سرطان دهانه رحم با مصرف قرص های پیشگیری از بارداری 3.072 (95%CI: 1.05-2.91) برآورد شد و با افزایش طول مدت به بیش از 8 سال، به 5.2 برابر افزایش یافت. بین سرطان دهانه رحم با سن شروع مصرف، الگوی مصرف و فاصله از آخرین مصرف قرص های پیشگیری از بارداری ارتباط آماری معنی داری یافت نشد.نتیجه گیری: این مطالعه نشان داد که مصرف قرص های پیشگیری از بارداری باعث افزایش 3 برابری ابتلا به سرطان دهانه رحم می شود.

مقدمه: در پژوهش حاضر ارتباط مصرف قرص ‎های پیشگیری از بارداری با علایم افسردگی و اضطراب بررسی شده است.مواد و روش کار: در یک بررسی توصیفی – مقطعی 200 نفر از زنان مراجعه‎ کننده به یکی از مراکز بهداشتی - درمانی غرب تهران مورد بررسی قرار گرفتند. 100 نفر به عنوان استفاده کننده و 100 نفر غیر استفاده کننده قرص که به عنوان گروه مقایسه در نظر گرفته شدند. داده ها به کمک پرسش نامه اضطراب هامیلتون و مقیاس رتبه بندی افسردگی هامیلتون گردآوری شدند. تحلیل داده‎ ها به کمک آزمون های من- ویتنی و خی دو انجام شد.یافته ها: از مجموع 31 علامت بررسی شده (17 علامت افسردگی و 14 علامت اضطراب)، سه علامت خلق افسرده 63%، اختلال تمرکز 30% و علایم دستگاه تناسلی در 44% از استفاده‎ کنندگان قرص های پیشگیری از بارداری با تفاوت معنی ‎دار با گروه مقایسه دیده شد. برای 28 علامت دیگر تفاوت معنی‎ داری دیده نشد. میانگین نمرات افسردگی در دو گروه تفاوت نداشتند. میانگین نمرات اضطراب در گروه استفاده ‎کننده با تفاوت معنی ‎دار بالاتر از گروه مقایسه بود. بین نمرات مقیاس های افسردگی و اضطراب با مدت زمان مصرف قرص رابطه‎ ای دیده نشد.نتیجه گیری: گرچه در مصرف ‎کنندگان قرص‎ های پیشگیری از بارداری، برخی علایم افسردگی و اضطراب بیشتر دیده شده، اما بیشتر زنان در معرض عوارض جانبی جدی روانپزشکی این نوع قرص ‎ها نیستند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

زمینه و هدف: در کشور ما حدود 20% از افراد از روش های غیرمطمئن پیشگیری از بارداری یا از هیچ روشی برای پیشگیری استفاده می کنند. روش روزهای استاندارد یک روش تنظیم خانواده است که بر پایه آگاهی از باروری استوار بوده و استفاده کنندگان از این روش در روزهای 19-8 دوره قاعدگی از نزدیکی محافظت نشده خودداری می کنند. هدف از این مطالعه، تعیین میزان اثر بخشی روش ترکیبی پیشگیری از بارداری (روش روزهای استاندارد، کاندوم و قرص های پیشگیری اورژانسی) است.روش بررسی: کلا 240 خانم 40-17 ساله، از چهار روستا در قسمت غرب شهر تبریز، با دوره قاعدگی 32-26 روز که حداقل یک سال نمی خواستند باردار شوند، در مطالعه شرکت داده شدند. موارد بعد از آموزش روش، بمدت 12 ماه پیگیری شدند. از فرمول Pearl pregnancy rate برای محاسبه درصد پیشگیری از بارداری استفاده شد.یافته ها: تجزیه و تحلیل داده ها نشان داد که 117 زن بدون بارداری تا انتهای مطالعه (بمدت 12 ماه) باقی ماندند. تنها در 8 نفر از شرکت کنندگان در مطالعه بارداری ناخواسته رخ داد و کلا 1956 زن- ماه مواجهه از 240 زن محاسبه شد. بنابراین درصد بارداری ناخواسته 4.91% بود که نشان دهنده 95.09% پیشگیری از بارداری می باشد.نتیجه گیری: یافته ها نشان می دهد که روش ترکیبی می تواند روشی موثر و قابل قبول برای زوج ها باشد.

پیشگیری از بارداری هورمونی بطور رایج به صورت های مختلف خوراکی، تزریقی چسب پوستی و حلقه واژینال وجود دارند. قرص های پیشگیری از بارداری ترکیبی یکی از پرمصرف ترین روش های هورمونی هستند و تقریبا بطور وسیع در دسترس می باشند. پیشگیری از بارداری ترکیبی تزریقی یک ماهه نیز به سادگی در دسترس می باشد در مصرف کنندگان فوق وقوع خونریزی ماهیانه ناشی از قطع مصرف هورمون که شبیه قاعدگی طبیعی است، سبب ادامه مصرف روش پیشگیری از بارداری ترکیبی می باشد. این مطالعه یک مطالعه کارآزمایی بالینی مبتنی بر هدف است. زنان مصرف کننده روش های هورمونی بعد از امضای فرم رضایتنامه، در پژوهش وارد شدند. زنانی که دارای یک شریک جنسی مشخص و دارای شرایط پژوهش بودند به 2 گروه درمانی (قرصها و آمپولهای پیشگیری از بارداری ترکیبی) تقسیم شدند. اطلاعات توسط پرسشنامه از طریق مصاحبه، مشاهده و اندازه گیری تکمیل شد. تعداد 97 نفر نمونه های این پژوهش را تشکیل داده اند (51 نفر قرص و 46 نفر آمپول های پیشگیری از بارداری ترکیبی). این مطالعه طی مدت 4 دوره متوالی انجام شد. به این منظور جهت دستیابی به اهداف پژوهش از نرم افزار آماری علوم اجتماعی از روش های آمار توصیفی و استنباطی، تی تست مستقل و آزمون های آماری کای اسکوئر استفاده شد. نتایج نشان می دهد که هر دو دارو توانایی کاهش طول مدت خونریزی قاعدگی را داشتند، در حالی که هیچ اختلاف معنی داری از لحاظ مدت خونریزی قاعدگی در دو گروه مشاهده نشد.در کاهش مقدار خونریزی قاعدگی هر دو روش موفق بوده اند ولی از لحاظ مقدار خونریزی قاعدگی تفاوت معنی داری بین این دو گروه مشاهده نشد. هر دو دارو توانایی کاهش درد قاعدگی را داشتند، در حالی که هیچ اختلاف معنی داری از لحاظ مدت خونریزی قاعدگی در دو گروه مشاهده نشد. یافته ها بیانگر آن است که تفاوت معنی داری بین این دو گروه از لحاظ لکه بینی و خونریزی بین دو قاعدگی و قطع قاعدگی مشاهده نشد. با توجه به یافته های این پژوهش به دلیل اثر بخشی بالای آمپول های پیشگیری از بارداری (سیکلوفم) و کنترل سیکل مناسب با مقدار کم هورمون ماهیانه، می تواند جایگزین مناسب قرص های پیشگیری از بارداری ترکیبی که روزانه مصرف می شود، باشد.

به منظور بررسی اثر قرص های پیشگیری از بارداری LD  (Low dose) به عنوان عامل خطر ساز در ایجاد واژینیت کاندیدیایی، یک مطالعه نیمه تجربی مقطعی بر روی 180 خانم مراجعه کننده به بیمارستانها و واحدهای بهداشتی درمانی تابع دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی تهران به مدت یک سال انجام شد. در این راستا و در جهت تامین اهداف تحقیق، بیماران به دو گروه تقسیم شدند، گروه اول شامل بیمارانی که (LD) OCP را حداقل به مدت 3 ماه قبل از شروع مطالعه بعنوان روش انتخابی پیشگیری از بارداری قرص های مصرف می کردند، و گروه دوم شامل بیمارانی بودند که سایر روشهای جلوگیری از بارداری از جمله روشهای طبیعی، منقطع، بستن لوله، یا وازکتومی را انتخاب کرده و در خلال 3 ماه قبل از شروع مطالعه هیچگونه مواد هورمونی (استروژن- پروژسترون) استفاده نکرده بودند. کلیه عوامل دموگرافیک مثل سن و شغل و عوامل مستعد کننده ای که به نظر می رسید در ابتلا به واژینیت کاندیدیایی موثر باشد، مثل BMI و تعداد مقاربت، در دو گروه مورد بررسی و مقایسه قرار گرفت. آنالیز نتایج، اختلاف معنی داری در نشانه ها و علائم بیماری، کشت، آزمایشات میکروسکوپی و نتایج germ tube بین گروه مصرف کننده (LD) OCP  و کنترل نشان نداد. میزان بروز کلونیزاسیون در گروه مورد و کنترل به ترتیب 10 درصد و 15.6 درصد و میزان بروز واژینیت 20 % در گروه مورد و 25.6 % در گروه کنترل بود.

زمینه: موفقیت روش های پیشگیری از بارداری منوط به اجرای صحیح آن است که این امر نیز به آگاهی و انگیزش کافی استفاده کنندگان بستگی دارد.هدف: مطالعه به منظور بررسی آگاهی، نگرش و عملکرد زنان مصرف کننده قرص های خوراکی ضد بارداری انجام شد.مواد و روش ها: در شش ماهه دوم سال 1376، تعداد 488 نفر از زنانی که برای دریافت قرص های خوراکی ضد بارداری به 17 مرکز بهداشتی - درمانی شهرستان قزوین مراجعه کرده بودند با روش نمونه گیری تصادفی طبقه بندی شده انتخاب شدند و با استفاده از پرسش نامه مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: مدت مصرف قرص در زنان مورد بررسی از یک ماه تا 17 سال متغیر بود. 3.5% نمونه ها حین مصرف قرص حامله شده بودند. آگاهی آن ها در مورد چگونگی مصرف قرص بیشتر در حد متوسط و ضعیف  بود و فقط 10% آگاهی کافی داشتند. 91.2% زنان دارای نگرش مثبت و عملکرد متوسط و خوب بودند. بین آگاهی و عملکرد و هم چنین سطح تحصیلات و آگاهی زنان رابطه معنی داری وجود داشت. رابطه نگرش زنان با مدت مصرف قرص و بروز حاملگی حین مصرف معنی دار بود.نتیجه گیری: با توجه به فقدان آگاهی کافی در زنان مورد مطالعه و این که عمده ترین منبع اطلاعاتی آنان واحد تنظیم خانواده مراکز بهداشتی بود، بهتر است کیفیت برنامه های آموزشی واحد های مذکور مورد ارزیابی قرار گیرد و برنامه های آموزشی گسترده تر و به صورت مداوم انجام شود.

در دنیا بیش از 70 میلیون خانم از قرص ضدبارداری استفاده می کنند. بر اساس مطالعات قبلی، عوارضی مانند افزایش فشار خون، لکه بینی و ... با نوع ال.دی گزارش شده است. برخی محققین معتقدند بدلیل کمتر بودن دوز پروژستین در قرص های تری فازیک اثرات متابولیک ناخواسته ناشی از آنها نیز کمتر است. به نظر می رسد تحقیقی به منظور مقایسه کارآیی و عوارض این دو نوع قرص در یک کارآزمایی بالینی راهگشای خوبی جهت ارائه دهندگان خدمات بهداشتی باشد. نوع مطالعه کارآزمایی بالینی، تصادفی و نمونه پژوهش 482 نفر خانم 49-15 ساله می باشند که در دو گروه (گروه اول مصرف کنندگان قرص پیشگیری از بارداری نوع ال.دی و گروه دوم نوع تری فازیک) قرار گرفتند. روش نمونه گیری به شیوه خوشه ای، تصادفی و مبتنی بر هدف می باشد. ابتدا از مراکز بهداشت شهر مشهد، 26 مرکز بهداشت به صورت خوشه انتخاب و از هر مرکز 20 خانم مراجعه کننده به مراکز بهداشتی متقاضی قرص با استفاده از جدول اعداد تصادفی انتخاب و یکی از دو نوع قرص تجویز شد. افراد مورد پژوهش برای مدت یک سال ماهانه مورد مطالعه قرار گرفتند. آزمون مجذور کای بین دو نوع قرص پیشگیری از بارداری از نظر میزان تداوم مصرف، بروز حاملگی ناخواسته، افزایش فشار خون، لکه بینی و مشکلات گوارشی بر حسب سن و مدت زمان مصرف تفاوت معنی داری را نشان نمی دهد، ولی بین بروز ملاسما و آکنه، افزایش وزن و مشکلات عصبی و خلقی و نوع قرص ارتباط معنی داری وجود دارد و این مشکلات در مصرف کنندگان قرص ال.دی بیشتر از قرص تری فازیک می باشد. بررسی نتایج نشان داد بعد از یک سال پیگیری، میزان رضایت مندی مصرف کنندگان قرص تری فازیک بیش از قرص ال. دی بوده و عوارض قرص های تری فازیک کمتر است. انجام تحقیق بیشتر برای بررسی عوارض دیررس این دو نوع قرص توصیه می شود.